ஹைதராபாத்தில் உள்ள பிவிஆர் சினிமாஸில் ஒரு நுகர்வோர் இரவு நேரத் திரைப்படத்திற்கு டிக்கெட் முன்பதிவு செய்தார். விளம்பரங்கள் காரணமாக திரைப்படம் தாமதமானது. அந்த நுகர்வோர் ஒரு வழக்கறிஞர் என்பது தெரியவந்ததை அடுத்து, இந்தச் சம்பவம் அவர்களுக்கு எதிராக ஒரு நுகர்வோர் வழக்குத் தொடர வழிவகுத்தது.

ஹைதராபாத் மாவட்ட நுகர்வோர் குறைதீர்ப்பு ஆணையம் தற்போது திரைப்பட ரசிகருக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்துள்ளது. பிவிஆர் சினிமாஸ் அவருக்கு மொத்தமாக ₹ 75,000 செலுத்த வேண்டும் என அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது.

வழக்கறிஞர் இரவு 10:35 மணி காட்சிக்கு இரண்டு நுழைவுச்சீட்டுகளை முன்பதிவு செய்திருந்தார். அவர் திட்டமிடப்பட்ட தொடக்க நேரத்திற்கு வெகு முன்பே வந்துவிட்டார். ஆனால், அதற்குப் பதிலாக விளம்பரங்களும் முன்னோட்டங்களும் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தன. திரைப்படம் திட்டமிடப்பட்ட நேரத்தை விட 17 நிமிடங்கள் தாமதமாகத் தொடங்கியது.

இந்தத் தாமதம் அவருடைய இரவு நேரத் திட்டங்கள் அனைத்தையும் பின்னுக்குத் தள்ளியது. அதிகாலை 2 மணிக்கெல்லாம் வீடு வந்து சேர வேண்டும் என்பதே அசல் திட்டமாக இருந்தபோதிலும், அவர் இறுதியாக அதிகாலை 3 மணியளவில்தான் வீடு வந்து சேர்ந்தார். அந்தக் கூடுதல் ஒரு மணி நேரம், அவருடைய மீதமிருந்த இரவு நேரத் திட்டங்களையும் சீர்குலைத்தது.

இது ஒரு சிறிய சிரமம் அல்ல என்று அவர் வாதிட்டார். தாமதமாகப் பயணம் செய்வது இரவில் பாதுகாப்பைக் குறைக்கும். பிவிஆர் வணிக விளம்பரங்களுக்காக நேரத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்தியதாக அவர் கூறினார். இது தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பு அமைச்சகத்தின் குறிப்பிட்ட திரையிடல் விதிகளை மீறுவதாகும்.

தகுந்த இழப்பீடு கோரி அவர் நுகர்வோர் ஆணையத்தை அணுகினார். தனக்கு ஏற்பட்ட துன்புறுத்தல், சிரமம் மற்றும் சட்டச் செலவுகளுக்காக அவர் பணம் கோரினார்.

திரைப்படம் தாமதமாகத் தொடங்கியதை PVR மறுக்கவில்லை. மாறாக, அது தனது வணிக உரிமைகளைப் பாதுகாத்தது. அது அரசியலமைப்பின் 19(1)(g) பிரிவை மேற்கோள் காட்டியது. இது வணிகங்கள் சுதந்திரமாக வர்த்தகம் செய்வதற்கான உரிமையைப் பாதுகாக்கிறது.

பிவிஆர் முந்தைய உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பு ஒன்றையும் மேற்கோள் காட்டியது. அந்தத் தீர்ப்பில், திரையரங்குகள் தனியார் சொத்துக்கள் என்று கூறப்பட்டிருந்தது. உரிமையாளர்கள் தங்களின் செயல்பாட்டு விதிமுறைகளைத் தாங்களே தீர்மானித்துக் கொள்ளலாம். பொது நலன் பாதுகாக்கப்படும் வரை இது பொருந்தும்.

திரைப்படத்திற்கு முந்தைய உள்ளடக்கம் உண்மையான பொது நலனுக்காகவே வழங்கப்பட்டது என பிவிஆர் கூறியது. எழுத்தறிவு, விவசாயம், பெண்கள் நலன் மற்றும் தூய்மை இயக்கங்கள் ஆகியவை அதில் இடம்பெற்றிருந்த தலைப்புகளாகும். எந்தவொரு சேவைக் குறைபாடும் ஏற்படவில்லை என்றும் அது வாதிட்டது.

பிவிஆரின் வாதத்தை ஆணையம் நிராகரித்தது. இது தொடர்பாக அமைச்சகத்தின் குறிப்பாணை ஒன்றை அது மேற்கோள் காட்டியது. பொதுச் சேவைத் திரைப்படங்கள் இரண்டு நிமிடங்கள் மட்டுமே நீடிக்க வேண்டும். திரைப்படங்கள் தொடங்குவதற்கு 10 நிமிடங்களுக்குள் அவை திரையிடப்பட வேண்டும்.

PVR-இன் பலவீனமான பதிலையும் ஆணையம் குறிப்பிட்டது. தாமதம் குறித்த உண்மை விவரங்களை அது தீவிரமாக மறுக்கவில்லை. வழக்கறிஞரின் கூற்றுகளுக்கு எதிராக உறுதியான சான்றுகள் எதுவும் முன்வைக்கப்படவில்லை.

இதை ஒரு நியாயமற்ற வர்த்தக நடைமுறை என ஆணையம் குறிப்பிட்டது. திரையரங்குகள் நியாயமற்ற முறையில் கூடுதல் வணிக மதிப்பை ஈட்ட முடியாது. கட்டாயப் பார்வையாளர்கள் இதுபோன்ற நீண்ட விளம்பரக் காட்சிகளுக்கு ஆளாக்கப்படக் கூடாது.

PVR நிறுவனம் ₹ 20,000 இழப்பீடு செலுத்த உத்தரவிடப்பட்டது . கூடுதலாக ₹ 5,000 வழக்குச் செலவுகளுக்காகச் செலுத்தப்பட்டது. மேலும் ₹ 50,000 தண்டனை இழப்பீடாக விதிக்கப்பட்டது.

இந்தத் தொகை மாவட்ட நுகர்வோர் நல நிதிக்குச் செல்லும். மேலும், பிவிஆர் இந்த நடைமுறையை நிரந்தரமாக நிறுத்த வேண்டும் என ஆணையம் தெரிவித்துள்ளது.